Jestem sobą... (chyba)

Postanowiłam, że będę, tu na blogu SZCZERA, nie ważne czy zobaczą to ludzie z mojej klasy szkoły, moja rodzina, czy znajomi, czy może nikt tego nie zobaczy  Chcę wyrzucać z siebie negatywne emocje, bez robienia sztucznego uśmieszku, czy zatajania ważnych (może?) informacji, a więc, z tego względu iż zaczynam dopiero zabawę z pisaniem blogów, to stwierdziłam, że postaram się jakoś się przedstawić, żebyście WY wiedzieli z kim macie do czynienia. 
   Zacznijmy od tego, że mam 2 rodzeństwa i jestem po środku, nie najstarsza, nie najmłodsza, więc mam najbardziej przesrane, tak sądzę, jestem takim KIMŚ, takim oczekiwaniem na lepsze dziecko, nie dość że jestem z rzędu drugą dziewczyną, to jeszcze nie najmłodszą :( Nad najstarszą siostrą skakali, bo pierwsze dziecko, a nad bratem, bo jedyny chłopiec i to najmłodszy, ale ja NIE czuję się nie kochana, po prostu mam wrażenie że nie jestem nikim zbyt wartościowym (NIE WPROWADZAM TU TERAZ MYŚLI SAMOBÓJCZYCH, ABSOLUTNIE!), kimś kto nie pomoże światu w walce z napaścią... Kosmitów... Chociaż, nie wiele by pomogło... Eh... Czuję jakąś pustkę w sercu, nie mam przyjaciół, ewentualnie dobrych kumpli, ale tacy NAPRAWDĘ fajni, to tylko chłopacy, dziewczyny z mojej klasy ewidentnie mnie irytują... Dużo patrzy na to co LUDZIE POWIEDZĄ!!!! Oj, co ludzie powiedzą...? NIC! Niech nazywają mnie... nie powiem kim, niech mnie obgadują, niech mnie wyzywają... ja i tak się nie zmienię, przez opinię jakichś idiotów! AAAAAAAAAAAA Mam ochotę krzyczeć! Serio ludzie? Serio? 

Ale dobra... trochę zbyt się wkręciłam :) Może to na tyle, jak będę miałą ochotę i odpowiednią ilość tematu to może napiszę jeszczę coś dzisiaj... W NOCYY, lubie nie spać do 4 a potem budzić się o 13 ^^ Pozdrawiam! :*

Faza na HP :D LOL